maandag 23 januari 2012

Papa's kindje






















Ik geloof dat ik halverwege de middelbare school nog dagelijks in mijn broek poepte, maar op tekengebied was ik er vroeg bij. Terwijl mijn kleuterklasgenoten nog schaamteloos hun tekenpapier vulden met betekenisloos gekras, tekende ik al redelijk herkenbare meesterwerken. Vooral crossfietsers, ridders op paarden en heksen op de brandstapel waren in die tijd steeds terugkerende thema's.
Mijn tekenkunde werd in de derde klas van de kleuterschool (ik zei al dat ik traag was) zelfs een keer beloond met een sticker. Ik weet niet of u zich nog enigszins kunt verplaatsen in het morbide brein van een kleuter, maar neem van mij aan: dat was een big deal. Later won ik met tekenwedstrijden een BMX-crossfiets, een sladroger en zelfs een happy end in een Thaise massagesalon.
Mijn tekeningen zo eens bekijkende denk ik wel eens: waar is in godsnaam de progressie gebleven? Niet dat het bij cartoons ook maar een zak uitmaakt of de tekeningen goed zijn, maar toch. Een beetje vooruitgang had best gemogen.

2 reacties:

  1. Vooruitgang is passé in een postmoderne tijd als deze. (Succesvolle bands wijken overigens maar zelden af van hun originele geluid.)

    Maar beste Guur,

    Omdat ik niet op al je cartoons tegelijkertijd kan reageren, reageer ik maar op de laatste.

    Props voor je werk. Ik houd namelijk van humor. Ga zo door. Waak er wel voor niet te agressief-misantropisch te worden in je werk (de belevingswerelden van de brave burgerman en de lelijke proletariër komen er niet fraai van af). De betere werken van 'donkere' humor van humor gaan toch vaak gepaard met een element van mededogen of absurdisme. Just sayin'.

    Boks.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Maar meneer (of mevrouw) Anoniem. De brave burgerman en de lelijke proletariër zijn nou net het onkruid van de samenleving die met wortel en tak dienen te worden uitgeroeid. Humor is daarbij natuurlijk een briljant middel. Te beginnen met het op de schop nemen van hun belevingswerelden. Hoe neerslachtiger voor hen, des te minder werk voor ons om het af te maken. Het beeld van kamers vol met bungelende lijken aan een touw stemt mij gerust.

      Verwijderen