Gisteren stond ik als zo vaak voor de spiegel. Ik nam een trekje van mijn pijp en blies de rook in het gezicht van mijn evenbeeld. Hij keek bedenkelijk. Zorgelijk haast. "Guur", wilde ik hem vragen, "wat gaat er toch allemaal in dat knappe koppie om? Maak je je zorgen om wat je vanochtend in de NRC gelezen hebt? Dat de wereld in brand staat? Vraag je je af wat jouw rol als cartoonist zou moeten zijn in deze tijden van crisis en verwarring?" Even bleef hij roerloos staan, alsof mijn vraag hem pijn gedaan had. Toen zei hij: "BonBonBloc" en marcheerde weg richting eikenhouten tekentafel.
- edit met dank aan Bobski
goedgekeurd
BeantwoordenVerwijderen